تبليغاتX
ادب شیرین پارسی
فصاحت شیوایی کلام است وبلاغت رسایی آن

عیوب فصاحت وبلاغت:

۱)مخالفت قیاس(مخالفت قیاس صرفی ـلغوی/مخالفت قیاس نحوی)

۲)غرابت وناآشنایی

۳)تنافر(تنافرحروف،کلمات،جملات)

۴)تعقید(لفظی/معنوی)

توضیحاتش باشه برای پست بعد!

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم آبان 1388ساعت 10:44  توسط | 
نکته ای که خود من ازش اطلاع نداشتم وتاجایی که خبر دارم خیلیای دیگه هم مطلع نیستن کاربرد علامت تعجب درجمله ست:

برای نمایش تعجب ازیک علامت (!)وبرای نمایش تمسخر و استهزا از۳(!!!)استفاده میکنیم.

۲علامت تعجب یابیشتراز۳علامت درمقوله ی ویرایشی کاملا بی معناست.

دقت کنید.

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم مهر 1388ساعت 10:25  توسط | 
اگر جمله ای را از هردوطرف بتوان خواند ودرهردوصورت معنی بدهد آرایه ی بیت"قلب الکل "است

شو همره بلبل  بلب  هرمهوش

شکربترازوی وزارت برکش

(حالا هرمصرع را ازآخربه اول بخوانید)

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم شهریور 1388ساعت 17:9  توسط | 
به كار بردن واژه درمعنايي متضاد خودش

- اي شيخ پاكدامن معذور دار مارا

پاكدامن:درمعناي ناپاك به كار رفته است

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 19:38  توسط | 
سبك عراقي از عواطف و ابتكار و آموزشي بارور است، شاعر هستي را دستگاه پيچيده اي مي بيند و جزئيات و ظرايف آن را با شوري فراوان بيان مي كند. اين سبك از نيمه قرن ششم تا قرن دهم رواج داشت و هنوز هم ادامه دارد. سبك عراقي با ظهور سلجوقيان در خراسان و اتابكان در عراق و آذربايجان به وجود آمد. كمال الدين اسماعيل، مجيرالدين بيلقاني شرواني، عطار نيشابوري، همام تبريزي، فخرالدين عراقي، سعدي، مولوي، مجد همگر، اوحدي مراغه اي، خواجوي كرماني، حافظ، سلمان ساوجي، مكتبي شيرازي و جامي از گويندگان سبك عراقي شمرده مي شوند.
ويژگي هاي سبك عراقي را مي توان در موارد زير خلاصه كرد:
  •   كثرت لغات و تركيبات عربي؛

  •  از ميان رفتن لغات مهجور فارسي، مثل برخي از لغاتي كه در اشعار منيجك، فرخي و شهيد بلخي آمده است؛

  •  افراط در به كار بردن صنايع بديعي به خصوص در قصيده و همچنين به كار بردن رديفهاي اسمي و فعلي دشوار؛

  • رواج حس ديني و وصف حسي ملي و گاهي اظهار بيزاري از حكمت يونان؛

  •  اجتناب از صراحت بيان و به كار بردن كنايه و مجاز و استعاره و ايهام

  • رواج اشارات و تلميحات به معاني علوم عصر و اظهار فضل.

http://tv2.irib.ir/farhangi/html/sheroadab/sabk.htm

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم بهمن 1387ساعت 16:39  توسط | 
اغلب مكتب وقوع را مقدمه سبك هندي دانسته اند. واقعه گويي يا مكتب وقوع عبارت بود از وارد كردن تجارب واقعي مربوط به عوالم عشق و عاشقي در شعر به طوري كه از اغراق و تخيلات دور و دراز بركنار باشد.
در اين سبك، واقعه گويي در نزد برخي از شاعران اين دوره به واسوخت معروف شد كه مخصوصا وحشي بافقي در آن شيوه شهرت بسيار يافت. واسوخت عبارت بود از عكس العمل قهر و عتابي كه عاشق در برابر بي وفايي يا ناسپاسي معشوق نشان مي دهد. ويژگي هاي سبك هندي را مي توان در موارد زير خلاصه كرد:
  •   خيال پردازي به افراط؛

  • غرائب و دور از ذهن بودن در تشبيهات و استعارات و تعبيرات؛

  • فراواني تمثيل و ارسال المثل كه شاعران سبك هندي براي توجيه ادعاهاي عجيب و غريب خود از تمثيل استفاده مي كنند؛

  • بكار بردن لغات محاوره و الفاظ بازاري در شعر؛

  • وجود نوعي درد و شور عجيب؛

  • بيان احوال شخصي و عواطف و احساسات مربوط به زن و فرزند و خويشاوندان؛

  • بي دقتي در رعايت ترتيب درست اركان جمله.

http://tv2.irib.ir/farhangi/html/sheroadab/sabk.htm

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم بهمن 1387ساعت 16:39  توسط | 

از ويژگيهاي اين سبك مي‌توان به موارد زير اشاره داشت :

1.      تشبيهات و استعارات ؛

2.      علاقه بکارگیری بردن صنايع لفظي ؛

3.      كاربرد لغات خاص از اصطلاحات و علوم مختلف و ...

همچنین مي‌توان به غزليات خاقاني که بسيار زيبا و نغز سروده شده است ، اشاره نمود . محتواي شعر خاقاني عقايد ديني و مذهبي ، اعتقادات ، حسبيه ، پند و اندرز ، غم و غصّه ، وصف طبيعت بود كه اينها از ويژگيهاي شعري خاقاني است . از قديمي‌ترين شعراي آذربايجان ، قطران تبريزي است و بعد از او هم مهستي گنجوي اين وظيفة خطیر را به عهده گرفته بود .

http://tv2.irib.ir/farhangi/html/sheroadab/sabk.htm

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم بهمن 1387ساعت 16:37  توسط | 

سبك خراساني ، سبك و شيوه شاعران خراسان و ماوراء‌النّهر است و در آن سبک ، سه دوره را مي‌توان مدّ نظر قرار داد : دوره تكوين ، دوره ساماني ، دوره غزنوي و اوايل دوره سلجوقي .

از ویژگیهای سبك خراساني كه به سبك تركستاني هم معروف است می‌توان به موارد زیر اشاره نمود :

1.      آثار این سبک بر قيدها و سنّت‌هاي لفظي و صوري تكيه دارد ؛

2.   این آثار از تسلسل‌هاي منطقي معاني و شكوه الفاظ برخوردار است و به صورتي متين ، واقعيّت را به شكل دستگاهي منظّم و قابل قبول نمايش مي‌دهد .

3.       اين سبك كمي قبل از سده چهارم تا سده ششم هجري قمري رواج داشت و پس از آن هم دوام آورد .

از صاحب‌سبكان اين دوره مي‌توان به شاعران زير اشاره نمود :

رودكي ، شهيد بلخي ، ابوشكور بلخي ، منجيك تروزي ، كسايي مروزي ،  دقيقي ، فردوسي ، عنصري ، فرخي ، غضايري ، عسجدي ، منوچهري ، فخرالدين اسعد گرگاني ، مسعود سعد سلمان ، امير معزي ، ابوالفرج روني ، ناصر خسرو و سنايي

 

http://tv2.irib.ir/farhangi/html/sheroadab/sabk.htm

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم بهمن 1387ساعت 16:36  توسط | 

سبك هاي دوره اي شعر فارسي

1-       سبك خراساني

2-        سبك بينابين (مكتب آذربايجان)

3-        سبك عراقي

4-        مكتب وقوع

5-        سبك هندي

6-        دوره بازگشت

  •  بازگشت اول به سبك عراقي

  • بازگشت دوم به سبك هاي عراقي و خراساني

7-       دوره معاصر

  • ادامه دهندگان دوره بازگشت
    سرايندگان شعر وطني 

  •  تغزل گويان

  •  جامعه گرايان

  • سرايندگان شعر سپيد

 

http://tv2.irib.ir/farhangi/html/sheroadab/sabk.htm

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم بهمن 1387ساعت 16:34  توسط | 
تضمین از آرایه‌های ادبی و به معنی آوردن آیه، حدیث، یا سخن مشهور در بین سخن است. هم‌چنین، اگر شاعر، تمامی مصراع یا بیتی را از شاعری دیگر در سخن خود بیاورد، تضمین خوانده می‌شود. اگر شاعر یا نویسنده‌ای مثلی را که پیش از وی رواج داشته، در میان نوشته یا سروده خود بیاورد نیز تضمین خوانده می‌شود.

صنعت تضمین با ایجاد تنوع، به آرایش سخن کمک می‌کند. همچنین، تضمین پدیدآورنده ایجاز در سخن است و آگاهی شاعر را از قلمروهای گوناگون کلام نشان می‌دهد. در زمانی که شاعر، سخن یا شعر معروفی را تضمین کند، معمولا نام سراینده یا گوینده نوشته نمی‌شود. اما اگر شعر یا سخن مشهور نباشد، عموماً نام سراینده یا نویسنده سخن نیز ذکر می‌گردد. تضمین هنری یا تضمین طبیعی در نهایت ایجاز انجام می‌پذیرد.

چشم حافظ زیر بام قصرآن حوری سرشت

شیوه ی جنات تجری تحت الانهار داشت

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم بهمن 1387ساعت 11:34  توسط |